Centralna Żydowska Komisja Historyczna przy Centralnym Komitecie Żydów Polskich – komisja historyczna, jeden z organów Centralnego Komitetu Żydów Polskich, funkcjonująca w latach 1944–1947, a na szczeblach lokalnych do 1950 roku.
Celem CŻKH było zbadanie historii Żydów w Polsce w okresie okupacji niemieckiej, oraz zbieranie i publikowanie zebranych materiałów, w celu popularyzowania wśród społeczeństwa żydowskiego i polskiego historii Zagłady Żydów.
Historia Żydowska Komisja Historyczna została powołana w Lublinie, 29 sierpnia 1944 roku. W pierwszym jej posiedzeniu uczestniczyli przedstawiciele Centralnego Komitetu Żydów Polskich i Związku Literatów, Dziennikarzy i Artystów Żydowskich w Polsce, m.in. Marek Bitter (przewodniczący), Menachem Marek Asz, Jehuda Elberg, Mieczysław Szpecht i Ada Lichtman. Jej zadaniem było „zbadanie i wyświetlenie zbrodni niemieckich popełnionych na ludności żydowskiej w Polsce” oraz usystematyzowanie pracy, która została już podjęta przez innych działaczy. Skład współpracowników CŻKH zmieniał się często, do najaktywniejszych działaczy należali m.in. Jehoszua Szlajen, Cwi Epstein (Epsztejn), Szabse Klugman, Paweł Zelicki, Dawid Kupferberg i Leon Szczekacz. Początkowo na pieczęciach używano nazwy „Komisja dla Historii Żydów, Lublin”.