Fizjonomia thumb|250 px|Aspekt wczesnowiosenny lasu grądowego z masowo kwitnącym zawilcem gajowym W budowie omawianych lasów wyróżniają się trzy warstwy: w dość wysokiej, jedno-, dwu-, lub trzypoziomowej warstwie drzew (30 m) występuje kilka gatunków albo jeden dominuje, a pozostałe stanowią mniej lub bardziej liczną domieszkę, podszyt czyli warstwa krzewów jest lepiej lub słabiej rozwinięta w zależności od zbiorowiska, runo składa się przeważnie z bylin, niekiedy z udziałem krzewinek w warstwie zielnej i zazwyczaj niewielkiej ilości mszaków w warstwie przyziemnej.
Niewiele jest pnączy. Florę epifityczną reprezentują mchy i porosty.
Cechą lasów liściastych strefy umiarkowanej jest wyraźna sezonowość wyznaczona przez coroczny rozwój, a następnie zrzucanie liści przez drzewa i krzewy liściaste w czasie poprzedzającym okres suszy fizjologicznej, powodowanej przez niskie temperatury zimowe. Sezonowe zmiany tych lasów są również widoczne w warstwie runa. Na początku okresu wegetacyjnego, przed listnieniem drzew rozwijają się światłolubne rośliny zielne, wymagające ponadto odpowiedniego nagrzania gleby, aby osiągnąć fazę kwitnienia. Występujący okresowo obraz nazywany jest aspektem sezonowym.