mały|Antena radaru Seetakt na krążowniku „Admiral Graff Spee” Seetakt (Seetaktisch – morski taktyczny) – niemiecki morski radar wykrywania i artyleryjski. Używany od początku II wojny światowej przez okręty Kriegsmarine. Seetakt jest ogólną nazwą dla całej linii radarów.
Rozwój Radar został zbudowany w firmie GEMA, rozwijany wraz z radarem Freya.
Pierwsze wersje radaru pracowały na częstotliwości 600 MHz (fala długości 50 cm).
W 1939 wyprodukowano ulepszoną wersję Date 1 pracującą w zakresie od 368 do 390 MHz (długość fali od 81.5 do 71 cm). Radar pracował w trybie impulsowym, osiągając moc impulsu 8 kW, przy częstotliwości powtarzania 500 Hz.
Radar, w dobrych warunkach, był w stanie wykryć okręt z odległości do 32 km (zależnie od wysokości ustawienia anteny nad powierzchnią). Dokładność wyznaczania odległości była rzędu 50 m.
W okresie przedwojennym i w trakcie wojny używano trzech systemów oznaczeń radarów German Naval Radar.