Michał Franciszek Goleniewski (ur. 16 sierpnia 1922 w Nieświeżu, zm. 12 lipca 1993 w Nowym Jorku) – podpułkownik aparatu bezpieczeństwa Polski Ludowej, agent wywiadu USA.
Życiorys Urodził się w rodzinie Michała, który pracował jako księgowy, i Janiny Goleniewskich. Jego wykształcenie ograniczyło się do 4 klas gimnazjum, które zdołał ukończyć do wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. W czasie okupacji niemieckiej aresztowano go za działalność w organizacji niepodległościowej. Następnie pracował w Wolsztynie.
W 1945 roku został przyjęty do Polskiej Partii Robotniczej i do pracy w organach bezpieczeństwa Polski Ludowej. W 1947 roku ukończył kurs szefów PUBP w Legionowie. W strukturach aparatu bezpieczeństwa szybko awansował, pracując między innymi: w PUBP w Zielonej Górze, WUBP w Poznaniu, WUBP w Gdańsku, MBP i KdsBP w Warszawie. Pełniąc kolejno funkcję: intendenta, referenta, zastępcy szefa (PUBP), naczelnika (WUBP), naczelnika Wydziału IX w Departamencie I (MBP) i zastępcy dyrektora Departamentu II (KdsBP). W latach 1955–1957, był zastępcą szefa Głównego Zarządu Informacji.
Uważany był przez zwierzchników za oficera wybitnie inteligentnego, choć trudnego pod względem charakteru.