Każdy element który wpływał w jakiś sposób pozytywnie na osiągi i prowadzenie został wzmocniony i ulepszony; wszystko co zbędne zostało usunięte. Wnętrze samochodu było spartańsko wyposażone, w początkowych modelach nie było nawet na wyposażeniu dywaników podłogowych, dostępnych było tylko kilka opcji wyposażenia. Pierwsze modele z rocznika '68 dostępne były tylko jako dwudrzwiowe coupé, w późniejszych latach dostępna była także wersja "hardtop".
Podstawową jednostką napędową dla samochodu był silnik 383 CID (6,3 l) Roadrunner V8 o mocy 338 HP i momencie obrotowym równym 576 Nm. Za dodatkowe 714 $ istniała możliwość zamontowania motoru 426 CID Hemi o mocy 429 KM i momencie obrotowym wynoszącym 664 Nm. W połączeniu z niską masą pojazdu, sprawiało to że Plymouth Road Runner był w stanie pokonać dystans 1/4 mili w czasie 13,4 s przy prędkości końcowej 169 km/h (105 mph).
Pierwszy lifting Modele z roku 1969 model zachowały ten sam wygląd nadwozia, nieznacznie zmieniono detale (np. tylne światła, opcjonalnie montowane fotele kubełkowe, nowe emblematy Road Runner). W roku tym pojawiła się opcja Road Runner convertible, powstało zaledwie 2.000 sztuk tego rocznika w wersji ze zdejmowanym dachem, z czego tylko dziewięć z nich wyposażone było w silnik HEMI.