Opis grodziska Człon I (gród właściwy) kształtu owalnego, zajmuje północną część wyniosłości. Wnętrze łagodnie wypukłe, od południa ograniczone stożkowatym wzniesieniem, przylegającym bezpośrednio do krawędzi wyniesienia stromo opadającego w kierunku brzegu rzeki. Ślady wału widoczne są jedynie w północnej części obiektu. W tym rejonie, u podnóża wyniesienia, dostrzegalne są również pozostałości fosy, przerwanej przez drogę prowadzącą na grodzisko od strony północnej.
Człon II (podgrodzie południowe) zajmuje południową, przewężoną część wyniosłości, ograniczoną od południa wałem poprzecznym w postaci szerokiej fałdy terenowej biegnącej na osi wschód-zachód. Od strony zachodniej wał dochodzi do krawędzi wyniesienia, od strony wschodniej – do pasma podmokłych łąk.
Wymiary: Powierzchnia grodziska – około 4 ha. Człon I: wymiary – 150 × 250 m, powierzchnia – 2,6 ha. Człon II: wymiary – 110 × 30 m, powierzchnia – około 1,3 ha.
Znaleziska Znaleziono bardzo wiele przedmiotów różnego użytkowania, drewniane elementy będące usztywnieniem wału, znaleziono także monety pomagające określić wiek znalezisk. Jest to okres słowiański, VIII/IX–XIII wiek – pochodzenie osady otwartej poprzedzającej wzniesienie grodu: VIII/IX w. i 1.