Niewybaczalność grzechów przeciwko Duchowi Świętemu nie polega na tym, że Bóg nie chce przebaczyć jakiegoś grzechu człowiekowi, na zasadzie wyjątku, lecz na tym, że człowiek grzesząc sam wyklucza się z Bożego działania, niosącego ze sobą odpuszczenie wszystkich grzechów. Nieprzebaczenie przez Boga bluźnierstwa przeciw Duchowi Świętemu jest przyczynowo związane z brakiem pokuty i nawrócenia. Zbawienie jest łaską, więc decyzja o nim jest zależna wyłącznie od wolnej woli Boga. Nawrócenie, a zwłaszcza jego sakramentalna forma, jest przywróceniem łączności (komunii) z Bogiem, dlatego grzech przeciwko Duchowi Świętemu, jak każdy inny grzech śmiertelny może zostać odpuszczony pod warunkiem nawrócenia.
Katechizm Kościoła Katolickiego w punkcie 1864 odnosi się następująco do grzechów przeciwko Duchowi Świętemu:
Protestantyzm
Protestanckie wyznania i teolodzy mieli różne podejścia w definiowaniu tego czym jest grzech przeciw Duchowi Świętemu.
Jan Kalwin napisał: Mówię więc, ten grzeszy przeciwko Duchowi Świętemu, który opanowany przez moc prawdy Bożej nie mogąc powoływać się na niewiedzę, jednak świadomie opiera się, a wyłącznie ze względu na opór.