Dominikańczyk znokautował Olivę już w trzeciej rundzie i zdobył pas mistrzowski.
W 2003 roku stoczył dwie nietytułowe walki (obie zakończył nokautem w pierwszej rundzie). 26 lutego 2004 roku pokonał przez techniczny nokaut w siódmej rundzie powracającego do boksowania Agapito Sancheza. 6 listopada 2004 miał w pojedynku z Marcosem Licona po raz drugi bronić swojego tytułu, jednak nie zdołał zmieścić się w limicie wagowym. Licona zrezygnował walki, a Guzmán pokonał w nietytułowej walce Joe Moralesa.
W 2005 roku jeszcze raz obronił pas mistrzowski, pokonując na punkty Fernando Beltrana Jr., po czym zmienił kategorię wagową na piórkową. W tej kategorii stoczył tylko jedną walkę – 26 sierpnia 2005 roku pokonał na punkty Terdsaka Jandaenga. Następnie 6 maja 2006 roku pokonał byłego mistrza świata IBF w kategorii lekkiej, Javiera Jauregui.
16 września 2006 roku miał się zmierzyć z Jorge Rodrigo Barriosem w pojedynku o tytuł mistrza świata WBO w kategorii junior lekkiej. Barrios nie zmieścił się jednak w limicie wagowym i tym samym stracił pas mistrzowski. Walka między tymi pięściarzami jednak się odbyła. Wygrał ją Guzmán niejednogłośną decyzją sędziów i zdobył tytuł mistrzowski, który odebrano wcześniej Barriosowi.