Jezioro Solińskie – zbiornik retencyjny położony na rzece San w województwie podkarpackim w pobliżu miejscowości Solina. Od północy otaczają go Góry Sanocko-Turczańskie, a od południa pasma Bieszczadów Zachodnich.
Historia
Pierwszy projekt zagospodarowania hydroenergetycznego Sanu poprzez budowę zapory wodnej opracował w 1921 r. prof. Karol Pomianowski z Politechniki Warszawskiej (wcześniej: Politechniki Lwowskiej). Pierwsze rozpoznanie geologiczno-hydrologiczne w dolinie Sanu przeprowadzono jednak dopiero w latach 1936–1937, a dalsze prace przerwała II wojna światowa. Nowa koncepcja zabudowy doliny Sanu powstała w roku 1955 pod kierownictwem inż. Bolesława Kozłowskiego. Na miejsce wzniesienia zapory wybrano przewężenie doliny poniżej ujścia Solinki do Sanu, koło wsi Solina. Podczas napełniania zbiornika, zatopione zostały wsie Solina (jej historyczna lokacja, 49°23'09.8"N 22°27'04.9"E)Solina na mapie austriackiej z XIX wieku., Teleśnica Sanna, Horodek, Sokole, Chrewt i duża część Wołkowyi.