W latach 1898–1899 ponownie przebywał w Wielkiej Brytanii, nadzorując prace wykończeniowe i odbiór krążownika pancernego , którym następnie dowodził. Po awansie na stopień kontradmirała, w 1900 znów został przydzielony do służby sztabowej. W latach 1902–1903 piastował stanowisko szefa Biura Spraw Morskich w Ministerstwie Marynarki Wojennej.
28 grudnia 1903, w wyniku reorganizacji floty japońskiej przed planowaną wojną z Rosją, został dowódcą 3. Dywizjonu Krążowników 1. Floty. Dowodzony przez niego dywizjon brał czynny udział w wojnie rosyjsko-japońskiej 1904-1905, działając m.in. jako szybki zespół rozpoznawczy floty. Przede wszystkim jednak uczestniczył w ataku na Port Artur i bitwach na Morzu Żółtym (dowodził z krążownika „Yakumo”) i pod Cuszimą. 6 czerwca 1904 Dewa awansował na stopień wiceadmirała. Po bitwie pod Cuszimą, 14 czerwca 1905 objął dowództwo nowo utworzonej 4. Floty, a po zakończeniu działań wojennych, 20 grudnia 1905 - dowództwo 2. Floty (po adm. Kamimurze).
Od 1906 był szefem Biura Szkolenia Morskiego. W 1907 otrzymał tytuł barona (jap. danshaku). W 1908 ponownie został dowódcą 2. Floty, a w grudniu 1909 – Dystryktu Morskiego Sasebo. W grudniu 1911 objął dowództwo 1. Floty.