osiągnęła ona maksymalną długość: 106,3 km.
Pierwsze podziemne trasy kolei miejskich zapoczątkowane zostały przez koleje prywatne. Podziemne dworce otwierają koleje: Kankyūden (1938, obecnie część sieci Kintetsu) oraz Meitetsu na linii średnicowej Nagoya-honsen (1954).
Najstarszą linią sieci metra jest Higashiyama-sen; 15 XI 1957, po czterech latach budowy, otwarto jej pierwszy odcinek Nagoya – Sakaemachi (obecnie Sakae, 2,4 km). Linię rozbudowywano na wschód: w 1960 do stacji 池下 Ikeshita, w 1963 do 東山公園 Higashiyama-kōen, a w 1969 dotarła ona do obecnej stacji końcowej Fujigaoka. W tym samym roku przedłużono ją na zachód; aktualną długość uzyskała jednak dopiero w 1982 r.
W międzyczasie 名古屋市高速度鉄道 Nagoya-shi Kōsoku-do Tetsudō rozpoczęła budowę drugiej kolei podziemnej – określonej jako „linia 2". Odcinek między ratuszem (市役所 Shi-yakusho) a stacją Sakae-machi otwarto w 1965 r. i przedłużano – do stacji Kanayama 1967, do Nagoya-kō i Ōzone w 1971 r. Jeszcze w 1974 otwarto krótkie odgałęzienie stacjami Kanayama a 新瑞橋 Aratama-bashi.