Harald Öhquist (ur. 1 marca 1891 w Helsinkach, zm. 10 lutego 1971) – fiński wojskowy (generał porucznik), dowódca Pułku Karelskiej Straży, 2 Dywizji Piechoty i Korpusu Armijnego w okresie przedwojennym, dowódca II Korpusu Armijnego podczas wojny zimowej 1939-1940, generalny inspektor fińskich sił zbrojnych w okresie międzywojennym, oficer łącznikowy przy niemieckim najwyższym dowództwie, a następnie dowódca Armii podczas wojny kontynuacyjnej 1941-1944, pisarz wojskowy w okresie powojennym.
Życiorys W 1908 r. ukończył szkołę średnią. Do 1914 r. studiował prawo na uniwersytecie w Helsinkach. W 1915 r. wyjechał do Niemiec, gdzie wstąpił ochotniczo do 27 Królewskiego Pruskiego Batalionu Jegrów, w którym służyło wielu Finów. W lutym 1918 r. powrócił do Finlandii. Uczestniczył w fińskiej wojnie domowej. Dowodził w stopniu majora 9 Batalionem Jegrów, działającym w rejonie Viipuri. Po zakończeniu wojny uczył krótko w szkole wojskowej w Viipuri, po czym został dowódcą Pułkiem Karelskiej Straży. W 1925 r. został awansowany do stopnia pułkownika. Jednocześnie objął dowództwo 2 Dywizji Piechoty w Viipuri. W 1930 r. awansował na generała majora. Od 1933 r. dowodził korpusem armijnym na Przesmyku Karelskim. W 1935 r. awansował na generała porucznika.