szkolił się we francuskiej Akademii Wojskowej. W 1928 r. objął dowództwo Brygady Savo w Viipuri. W latach 1929–1930 był komendantem Akademii Wojskowej w Helsinkach. Jednocześnie sprawował funkcję gubernatora prowincji Vaasa. Do 1938 r. dowodził 1 Dywizją Piechoty. Krótko był inspektorem piechoty.
Po agresji ZSRR na Finlandię 30 listopada 1939 r., został dowódcą III Korpusu Armijnego w składzie Armii Przesmyku Karelskiego. Od 19 lutego 1940 r. dowodził Armią Przesmyku Karelskiego. Po zakończeniu wojny został pod koniec marca tego roku głównodowodzącym sił lądowych, zaś w czerwcu ponownie szefem Sztabu Generalnego, od początku 1941 r. w stopniu generała porucznika. Podczas wojny kontynuacyjnej z ZSRR od stycznia 1942 r. dowodził Armią Karelii. Od czerwca tego roku po raz czwarty objął funkcję szefa Sztabu Generalnego. Od czerwca 1944 r. był szefem Kwatery Głównej. 31 grudnia tego roku został odznaczony, jako jedyny wojskowy po marszałku Carlu Gustafie Mannerheimie, Krzyżem Mannerheima 1 klasy.