W lutym 1943 roku odwiedził w Tunisie feldmarszałka Rommla, aby porozmawiać o wycofaniu wojsk na północ Afryki. W 1944 został awansowany na generała artylerii (General der Artillerie). Gdy alianci wylądowali w Normandii, Warlimont zatelefonował do Jodla w sprawie użycia niemieckich czołgów do kontrataku. Jodl odparł, że potrzeba zgody Führera, ale nadeszła ona zbyt późno, żeby odeprzeć atak aliantów. Został ranny w czasie zamachu na życie Hitlera 20 lipca 1944 roku. 22 lipca odbył podróż do Francji aby spotkać się z feldmarszałkiem Rommlem i wiceadmirałem Ruge w celu omówienia pogarszającej się sytuacji w Normandii. We wrześniu 1944 gen.Jodl rozważał decyzję zrobienia z Warlimonta Szefa Sztabu. Jednakże Warlimont odmówił, ponieważ odczuwał skutki zdrowotne z 20 lipca. Do końca wojny Jodl i Warlimont mieli napięte stosunki. mały|Walter Warlimont, 1948 Po klęsce Niemiec w maju 1945 roku został aresztowany przez Amerykanów. Stanął przed Amerykańskim Trybunałem Wojskowym w procesie wyższego dowództwa. Został oskarżony o zbrodnie wojenne (m.in. udział w przygotowaniu tzw. Kommandobefehl) i skazany na dożywocie, które w 1951 zostało zamienione na 18 lat. Zwolniony w 1957 roku z więzienia Landsberg.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Walter Warlimont · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.