Zatoka Triesteńska (wł. Golfo di Trieste, słoweń. Tržaški zaliv, chorw. Tršćanski zaljev, niem. Golf von Triest) – zatoka w północno-wschodniej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej. Jej wybrzeża należą do Włoch, Słowenii i Chorwacji. Jest płytkim, częściowo zamkniętym akwenem o powierzchni około 500 km² i średniej głębokości około 18 m.
Geografia Zatoka Triesteńska jest najbardziej na północ wysuniętą częścią Morza Adriatyckiego. Jej umowną granicę od strony otwartego morza wyznacza linia biegnąca od okolic Grado na wybrzeżu włoskim do półwyspu Savudrija na wybrzeżu Istrii. W zależności od przyjętego przebiegu granicy w opracowaniach mogą występować różnice w podawanej powierzchni i maksymalnej głębokości zatoki.
Północne i północno-zachodnie wybrzeże zatoki jest niskie i obejmuje obszar ujścia Soczy oraz zatokę Panzano. Wybrzeże w rejonie Duino, Triestu i Muggii jest związane z wapiennym obszarem Krasu. Słoweńska część wybrzeża obejmuje m.in. zatoki Koperską, Strunjańską i Pirańską. Na jej obszarze występują klify fliszowe oraz niskie odcinki wybrzeża w sąsiedztwie ujść cieków wodnych.