Podczas powstania warszawskiego w sierpniu 1944 Edward Daab został wypędzony z zakładu wraz z rodziną (z siostrą, dwoma braćmi, bratowymi i bratanicami) i rozstrzelany przez hitlerowców.
O stolarni rodziny Daab powstało opowiadanie Wióry (1970) autorstwa Bohdana Czeszki, który podczas okupacji pracował w tej stolarni. Postać z tego opowiadania, nazwana imieniem i nazwiskiem Edwarda Daaba, jest mężem Niemki i bardzo swobodnie posługuje się językiem niemieckim, w utworze deklaruje też narodowość niemiecką.
Pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.
Zobacz też Witold Daab Mieczysław Daab Janusz Daab, ps. Robur
Przypisy
Bibliografia Alina E. Janowska [w:] Ewangelicy warszawscy w walce o niepodległość Polski 1939-45. Słownik Biograficzny Komisja Ochrony Pamiątek, Społeczny Instytut Historyczny przy Parafii Ewangelicko-Augsburskiej Świętej Trójcy w Warszawie, Warszawa 2007 t. I, s. 123.
Kategoria:Ofiary zbrodni niemieckich w powstaniu warszawskim 1944 Kategoria:Ofiary cywilne w powstaniu warszawskim Kategoria:Ofiary rzezi Woli 1944 Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Polscy optycy Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Polscy działacze rzemieślniczy Kategoria:Polscy stolarze Kategoria:Polacy pochodzenia niemieckiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie