Edward Rühle (ur. 2 września 1905 w Warszawie, zm. 24 sierpnia 1988 tamże) – polski geolog, specjalista geologii czwartorzędu i kartografii geologicznej.
Młodość Urodził się w rodzinie Wilhelma, rymarza, starszego cechu, i Joanny Pauliny z Geyerów. W dzieciństwie ciężko przeżył wybuch I wojny światowej i lata tułaczki na zesłaniu z rodziną w głębi Rosji na Uralu. Zamiłowanie do nauk przyrodniczych wykazywał od dzieciństwa. Wspominał, jak pod wpływem podręczników Macierzy Szkolnej przesłanych z Moskwy z zakresu terenoznawstwa podejmował próby kreślenia planów i map na dalekim Uralu. Pamiątkowy odręczny plan okolicy zesłania odebrano chłopcu przed powrotem do kraju.
W 1925 został wicemistrzem Polski w maratonie z czasem 3:51:13.
Po powrocie z zesłania do Warszawy uczył się w Gimnazjum im. M. Reja, w którym uzyskał w 1926 świadectwo dojrzałości. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego. Jako kierunek specjalizacji wybrał geomorfologię i geologię czwartorzędu. Jego sylwetka jako studenta i naukowca ukształtowała się pod wpływem profesorów Uniwersytetu Warszawskiego: Stanisława Lencewicza i Jana Lewińskiego.