Horst Werner Buchholz (ur. 4 grudnia 1933 w Berlinie, zm. 3 marca 2003 w Berlinie) – niemiecki aktor.
W młodości był nazywany „Niemieckim Jamesem Deanem”. Stałe miejsce w historii kina przyniosła mu rola Chico w westernie Siedmiu wspaniałych (1960).
Życiorys Młodość Urodził się w Berlinie jako syn Marii Hasenkamp. Nigdy nie znał swojego biologicznego ojca, a nazwisko przyjął od ojczyma Hugo Buchholza, z zawodu szewca, którego matka poślubiła w 1938. Jego przyrodnia siostra Heidi (ur. 1941) dała mu przydomek „Hotte”, którego używał przez resztę swojego życia. W czasie II wojny światowej został ewakuowany na Śląsk, a na koniec wojny znalazł się w rodzinie zastępczej w Czechosłowacji. Powrócił potem do Berlina.
Kariera Ledwo skończył szkołę teatralną, szybko opuścił dom rodzinny w Berlinie Wschodnim. W 1949 w Berlinie Zachodnim pojawił się na scenie Schiller Theater, a także w radiu w słuchowiskach i audycjach dla młodzieży, w tym Emil i detektywi Ericha Kästnera. Zadebiutował na ekranie w roli Eina Rabatzera w dramacie Przemytnicy (Sündige Grenze, 1951). Zwrócił na siebie uwagę liryczną rolą Vincenta Loringera w melodramacie fantasy Juliena Duviviera Marianna moich marzeń (Marianne, meine Jugendliebe, 1955).