Narayaniah jeszcze w marcu 1910 podpisał dokument przekazujący Besant prawo do opieki nad oboma synami. Ale gdy wbrew obietnicom zaczęto łamać reguły kastowe, zażądał przywrócenia praw rodzicielskich – a wtedy Besant wywiozła chłopców do Anglii. W Anglii, a także we Francji i we Włoszech, przebywali przez kolejne dziesięć lat. Goszczeni w arystokratycznych domach (wielu teozofów pochodziło z wyższych sfer) nabrali wytwornych manier i przywykli do luksusu. Trwały procesy sądowe o ich powrót do ojca, ale gdy osiągnęli pełnoletność zdecydowali pozostać w Anglii. Krishnamurti oblewał kolejne egzaminy maturalne, natomiast Nityananda z powodzeniem studiował prawo.
Od stycznia 1921 Krishnamurti zaczął ogłaszać krótkie teksty w oficjalnym organie Zakonu Gwiazdy, miesięczniku „The Herald of the Star”. W lipcu tego roku odbył się w Paryżu pierwszy światowy Kongres Towarzystwa Teozoficznego, a zaraz po nim Kongres Zakonu Gwiazdy na Wschodzie. Na życzenie przewodniczącego temu drugiemu Krishnamurtiego przyjęto uchwałę, że w Zakonie nie będą odprawiane żadne rytuały. Zakochał się, zapewne z wzajemnością, w 17-letniej Helen Knothe, wychowanej w zamożnej rodzinie teozoficznej. Rozstał się z nią jednak, aby dalej pełnić swoją rolę (teozofowie oczekiwali, że ludzie na wysokim stopniu rozwoju duchowego będą żyć w celibacie).