Po studiach rozpoczęła pracę w Bibliotece Narodowej. W czasie swej prawie pięćdziesięcioletniej pracy w tej instytucji pracowała w wielu działach m.in. w Zakładzie Bibliografii Retrospektywnej, w Zakładzie Teorii i Organizacji Bibliografii Instytutu Bibliograficznego, w Sekretariacie Naukowym BN, a od 1983 w Instytucie Książki i Czytelnictwa BN. W 1974 odbyła dwumiesięczne badania w bibliotekach Rzymu i Florencji, jako stypendystka rządu włoskiego.

Pochowana 27 listopada 2007 na cmentarzu Stare Powązki (kwatera 270-2-23). Była żoną prof. Władysława Słodkowskiego.

Praca naukowa W trakcie pracy w Bibliotece Narodowej prowadziła samodzielne badania, których uwieńczeniem były wydane dwie książki. Pierwsza z nich – Biblioteki w Królestwie Polskim 1815–1830 (Warszawa 1998), to publikacja zawierająca pionierską syntezę wiedzy o bibliotekach różnego typu funkcjonujących w Królestwie Polskim aż do powstania listopadowego i represji popowstaniowych, które dotkliwie ugodziły, a nawet zniszczyły niektóre polskie książnice. W drugiej książce, Produkcja i rozprowadzanie wydawnictw w Królestwie Polskim w latach 1815–1830 (Warszawa 2003), autorka ujęła wszechstronnie problematykę obiegu książki w Królestwie Polskim.