Od 1972 roku w jego miejscu istnieje Instytut Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji (IPSiR), wchodzący w skład Uniwersytetu Warszawskiego. Do jego najbardziej znanych wykładowców należą Stanisław Jedlewski (pedagog), Czesław Czapów (pedagog), Stanisław Walczak (prawnik), Adam Podgórecki (prawnik).
Cele pedagogiki resocjalizacyjnej: uspołecznienie: zachowanie interesów grupy społecznej, wyraża się poprzez eliminowanie egoizmu (interes społeczeństwa), swobodny rozwój osobowości manifestujący się aktywnością twórczą oraz zanikaniem dewiacji (interes jednostki)
Zadania pedagogiki resocjalizacyjnej: wyeliminowanie czynników, które wywołują zaburzenia stanu osobowości (likwidowanie przyczyn), naprawianie stanów osobowości (usunięcie negatywnych zmian w osobowości), utrwalenie uzyskanych w powyższych dwóch zakresach rezultatów resocjalizacji.
Przedmiot pedagogiki resocjalizacyjnej: Przedmiotem jest nie tylko wąsko rozumiane wychowanie korygujące niedostatki socjalizacji osób nieprzystosowanych społecznie, ale i szersza działalność obejmująca funkcję: opiekę resocjalizacyjną (zaspakaja potrzeby), wychowanie resocjalizujące, terapia (leczenie dysfunkcji).
W zakres pedagogiki resocjalizacyjnej, jako jej składowe, wchodzą: teleologia (dyscyplina naukowa o określonym celu), aksjologia (nauka o wartościach), diagnostyka
Zobacz też Dydaktyka Oświata Socjalizacja
!