Faʾik (albo Faik) (właściwie Abu al-Hasan Faʾik Chassa) (? – zm. 999) – turecki eunuch i dowódca ghulamów w armii Samanidów podczas ostatnich lat ich rządów.
Poza tym że był członkiem gwardii emira nic nie wiadomo o wczesnych latach życia Faʾika, lecz już na początku panowania Nuha Ibn Mansura (976 - 997) był on najważniejszym obok Tae dowódcą armii Samanidów. W roku 982 lub 983 Faʾik i Abu al-Hasan Simdżuri przekonali grupę ghulamów by zamordowali oni Abu al-Husajna Kutbiego, ostatniego wybitnego wezyra Samanidów. Następnie Faʾik uzyskał dla siebie stanowiska gubernatora Balchu i Termezu. Kiedy w roku 992 na Samanidów uderzył władca Karachanidów Hasan Bughra-chan, działający w porozumieniu z zarządzającym Chorasanem synem Abu al-Hasana Abu Alim Simdżurim Faʾik przeszedł na jego stronę, co walnie przyczyniło się do zdobycia przez Turków Buchary. Wkrótce jednak Bughra-chan zmarł, a armia Karachanidów odeszła. Faʾik i Simdżuri stanęli do samodzielnej walki z Nuhem, który wezwał na pomoc przeciwko nim swojego nominalnego wasala, Sebüktigina z Ghazny. Ten bez trudu pokonał buntowników w roku 993 i znowu w 996, zaś Simdżuri i Faʾik musieli szukać schronienia w Gurganie.