Okres podwójnego obiegu pieniądza – okres przejściowy pomiędzy datą wprowadzenia euro w danym państwie członkowskim przystępującym do strefy euro oraz ostatnią datą, w której dotychczasowa waluta krajowa może być używana jako prawny środek płatniczy równolegle do waluty euro. W tym czasie waluta krajowa określana jest mianem podjednostki euro. W okresie podwójnego obiegu pieniądza do obiegu wprowadzane są jednocześnie banknoty i monety euro oraz są wycofywane z niego banknoty i monety waluty krajowej.
W okresie podwójnego obiegu pieniądza oraz w okresie poprzedzającym wprowadzenie euro w postaci gotówkowej sprzedawcy mają obowiązek podawać ceny swoich produktów zarówno w walutach narodowych, jak i w euro.
Wybrane przykłady wymiany walut 1 stycznia 2002 euro stało się pełnoprawnym środkiem płatniczym w 12 krajach Unii Europejskiej. Okres podwójnego obiegu powinien wówczas trwać nie dłużej niż do 28 lutego 2002, jednak cztery państwa skróciły ten okres: Irlandia do 9 lutego 2002, Holandia do 27 stycznia 2002, Francja do 17 lutego 2002, Niemcy do 31 grudnia 2001.