80 wystrzeleń prawdopodobnie zestrzelono za jego pomocą jeden samolot argentyński IAI Dagger (21 maja 1982, z fregaty „Argonaut” lub „Plymouth”)Zestrzelenie 21 maja przypisywane jest jednak w części źródeł pociskowi Sea Wolf fregaty „Broadsword” (). Wystrzeliwane pociski jednak zmniejszały efektywność lotnictwa. Wkrótce po wojnie Sea Cat został wycofany ze służby brytyjskiej i zastąpiony przez zestawy artyleryjskie obrony bezpośredniej Phalanx i Goalkeeper.
Oprócz okrętów brytyjskich, Sea Cat był montowany m.in. na szwedzkich niszczycielach typu Östergötland w miejsce działek 40 mm, australijskich niszczycielach eskortowych typu River (GWS-21) i argentyńskim krążowniku "General Belgrano". Ogółem używało go 17 państw: Wielka Brytania, Argentyna, Australia, Brazylia, Chile, Holandia, Indie, Indonezja, Iran, Libia, Malezja, Nowa Zelandia, Nigeria, RFN, Szwecja, Tajlandia, WenezuelaLista 16 państw według , ponadto Indonezja na zakupionych później fregatach typu Tribal ().
Dane taktyczno-techniczne Zasięg: od 0,5 do 5,3 km (inne dane: do 5,5 km) Pułap: od 30 do 915 m (100 do 3000 stóp) Prędkość: 0,8 Ma Długość: 1,48 m Rozpiętość: 0,65 m Średnica kadłuba: 0,22 m (inne dane: 0,19 m) Masa: 68 kg Masa głowicy bojowej: 18 kg (inne dane: 10 kg)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Jacek Krzewiński: Royal Navy 1950-1994, Warszawa 1995, . Serwis NavWeaps
Kategoria:Brytyjskie rakietowe pociski przeciwlotnicze Kategoria:Short