thumb|Grób ks. Jerzego Wolffa na cmentarzu leśnym w Laskach Jerzy Wolff (ur. 4 marca 1902 w Pokrzywnicy, zm. 8 grudnia 1985 w Laskach) – ksiądz rzymskokatolicki, malarz, grafik, krytyk sztuki.
Życiorys Urodził się 4 marca 1902 roku w Pokrzywnicy, w rodzinie Ludwika Roberta (1868–1905) i Władysławy ze Świeżyńskich h. Korczak (1874–1943). Pochodził z rodziny warszawskich księgarzy – jego dziad August Robert Wolff był współzałożycielem wydawnictwa Gebethner i Wolff.
Wcześnie osierocony przez ojca wychowywał się pod opieką matki. Dzieciństwo i młodość spędził pod Sandomierzem i w Warszawie. Ukończył gimnazjum Ziemi Mazowieckiej w Warszawie. Absolwent krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie studiował malarstwo i grafikę. Uczeń Felicjana Szczęsnego Kowarskiego, Ignacego Pieńkowskiego i Jana Wojnarowskiego. W latach 1927 i 1929–1933 przebywał w Paryżu. Był współzałożycielem Komitetu Paryskiego.
W okresie międzywojennym swoje prace wystawiał na różnych wystawach w kraju i za granicą, m.in. od 1934 roku w Instytucie Propagandy Sztuki, Poznaniu, Lublinie. Od 1930 roku należał do Zrzeszenia Polskich Artystów Plastyków „Zwornik”. Był krytykiem sztuki, jednym z odkrywców talentu Nikifora i kolekcjonerem jego malarstwa. Współpracował też jako publicysta i krytyk z czasopismami „Głos Plastyków”, „Prosto z Mostu”, „Pion”.