Zbigniew Łagocki (ur. 6 listopada 1927 we Lwowie, zm. 10 maja 2009 w Krakowie) – polski fotografik, artysta i pedagog.
mały|Grobowiec Zbigniewa Łagockiego Życiorys Syn TadeuszaPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 listopada 1993 r. o nadaniu orderów ().. Od 1945 mieszkał w Krakowie. Ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej, pracował jako projektant w Polsce i w Szwajcarii. W 1957 roku wraz z Wojciechem Plewińskim i Wacławem Nowakiem założył grupę Trzech. W tym samym roku został członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Delegat Polski na kongresach Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej (FIAP) i przewodniczący komisji artystycznej FIAP, w roku 1972 otrzymał tytuł Honoraire Excellence FIAP. Członek Photographic Society of America i organizacji zrzeszającej fotografów profesjonalnych „Europhot”.
Juror wielu wystaw, współorganizator – wraz ze Zbigniewem Dłubakiem – znaczących ekspozycji: „Wystawa Fotografii Subiektywnej” (Kraków, 1968) i „Fotografowie Poszukujący” (Warszawa, 1971). Od 1977 roku wykładowca fotografii Wydziału Architektury Wnętrz krakowskiej ASP, od roku 1990 kierował Katedrą Fotografii Wydziału Grafiki.