Do momentu zakończenia wojny ukrywała Rachelę pracując w tym czasie w szkole spółdzielczej w Zakrzówku koło Kraśnika i Sobieszynie.
Po zakończeniu działań wojennych Zofia Olszakowska-Glazer i Irena Zawadzka nawiązały kontakt listowny z zamieszkałym w Izraelu starszym bratem Cypory, wyrażając chęć dalszego wychowania Racheli. Wuj dziewczynki nie zgodził się – w związku z czym Rachela wysłana została do sierocińca we Francji, a stamtąd w 1947 wraz z grupą sierot pojechała do Izraela. Zofia wyszła za mąż i zmieniła nazwisko z Olszakowskiej na Olszakowską-GlazerJolanta Waśkiewicz (5 maja 2005), Losy pani Zofii Olszakowskiej-Glazer, jej przyjaciółki Cypory Jabłoń-Zonstein i jej córki Racheli. Strona Gimnazjum nr 94 w Warszawie. Centrum Edukacji Obywatelskiej.. Od 1945 pracowała w lubelskiej spółdzielni Społem, a następnie przez dwa lata wykładała w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Łodzi. Na wniosek wuja Racheli Jabłoń – Zofia Olszakowska-Glazer została w 1989 wyróżniona medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.
Pochowana 27 listopada 2007 na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie.
Odznaczenia Order Odrodzenia Polski (dwukrotnie, w tym krzyżem komandorskim)
Przypisy