Pensjonat Abrama Gurewicza, także sanatorium Abrama Gurewicza – drewniany budynek w stylu świdermajer, mieszczący się w Otwocku przy zbiegu ulic Filipowicza i Armii Krajowej.
Wygląd budynku Budynek wzniesiono etapami w latach 1906–1921 na terenie parku. Budowla była własnością Abrama Gurewicza (inna pisownia nazwiska: Górewicz) i jego syna Szymona.
Willa zyskała wieloboczny plan, składający się z siedmiu przylegających do siebie skrzydeł. Jego powierzchnia użytkowa wynosi 2700 m², kubatura 20 000 m³.
Cały obiekt od strony wschodniej i południowej otoczony był leżalniami, oszklonymi werandami oraz trzema otwartymi tarasami.
Sanatorium było wyposażone w kanalizację, bieżącą wodę, oświetlenie elektryczne i telefon. Posiadało salonik, czytelnię, bawialnię, salę jadalną oraz koncertową. W 1927 czytelnię i jadalnię ozdobił Józef Tom, profesor ASP w Warszawie i projektant herbu Otwocka. Budynek otoczony był parkiem w stylu angielskim, z egzotycznymi odmianami roślin (bananowce). Pensjonat dzisiejszy wygląd przybrał przed 1925.
Historia Czasy świetności