Julian Reimschüssel poświęcił mu sztukę teatralną pt. Klimek Bachleda (Orzeł Tatr), którą w sierpniu 1959 odegrał po raz pierwszy w Zakopanem tamtejszy Zespół Regionalny im. Klimka Bachledy – wówczas rolę Józefa Gąsienicy Wawrytki, uczestnika wyprawy ratunkowej z 1910, odegrał on sam.
Bachleda był przewodnikiem na miarę światową i ofiarnym ratownikiem. Rozpoczął działalność przewodnicką w czasach, gdy do Zakopanego podróżowało się nie koleją, lecz góralską furką, a przerwał ją, gdy do Morskiego Oka jeździło się już samochodem. Razem z Tytusem Chałubińskim, ks. Józefem Stolarczykiem i Sabałą należy do legendarnych postaci Zakopanego i Tatr.
Radiotelefony „Klimek”, które w latach 1965−1997 znajdowały się na wyposażeniu ratowników GOPR i TOPR zaprojektowane przez polskiego konstruktora Wojciecha Nietykszę otrzymały nazwę „Klimek”, na cześć ratownika górskiego Klimka Bachledy.
Zobacz też Jan Bobowski (wnuk)
Przypisy