Południowa Afryka).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 36–85 cm, długość ogona 12,6–36,8 cm; masa ciała 1,2–12 kg (samce są większe i cięższe od samic).
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 10 wydaniu Systema Naturae, publikacji swojego autorstwa poświęconej systematyce minerałów, roślin i zwierząt. Linneusz wymienił siedem gatunków – Felis catus , Felis pardalis , Felis lynx , Felis onca , Felis leo , Felis pardus i Felis tigris – z których gatunkiem typowym jest (Linneuszowska tautonimia) Felis catus .
Etymologia Felis: lub felis ‘kot’. Chaus: rodzima nazwa dla kota błotnego. Gatunek typowy (Linneuszowska tautonimia): Felis chaus . Catolynx: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Catus (kot) oraz Lynx (ryś). Gatunek typowy: Siewiercow wymienił cztery gatunki – Felis catus , Felis chaus , Felis torquata i Felis caligata – nie wskazując gatunku typowego; gatunek typowy (późniejsze oznaczenie) – Felis chaus . Otailurus: gr. ους ous, ωτος ōtos ‘ucho’;