Kłęk (Gymnocladus Lam.) – rodzaj roślin należący do rodziny bobowatych. Obejmuje 6 gatunków drzew. Jeden gatunek – kłęk kanadyjski G. dioicus występuje we wschodniej części Ameryki Północnej. Pozostałe rosną w południowo-wschodniej Azji: dwa w południowych Chinach, jeden w północno-wschodnich Indiach i dwa na Półwyspie Indochińskim. Rośliny te rosną w lasach strefy umiarkowanej i w lasach górskich strefy tropikalnej, zarówno na stokach jak i nad rzekami.
Nasiona kłęka kanadyjskiego używano jako substytut kawy (stąd angielska nazwa Kentucky coffee tree). Sadzony jest jako roślina ozdobna w parkach i ogrodach, także w celu rekultywacji gleb (aczkolwiek nie współżyje z bakteriami azotowymi). Drewno jest ciężkie, mocne i bardzo trwałe w ziemi. Rośliny te wykorzystywane były także do trucia owadów (np. much za pomocą liści moczonych w mleku), lecznicze, olejodajne (olej z nasion G. chinensis dodawany był do farb), miąższ z owoców G. chinensis i G. assamicus wykorzystywany był jako mydło ze względu na zawartość saponin. Ze względu na zawartość cytyzyny w liściach i owocach są one trujące dla części zwierząt domowych, aczkolwiek nasiona i pulpa z owoców bywała spożywana po przegotowaniu.
W Polsce jest uprawiany jako roślina ozdobna jeden tylko gatunek – kłęk kanadyjski.