W sierpniu 1944 oddział ląduje roku na plaży w okolicach Dunkierki, gdzie niszczy niemiecką artylerię nadbrzeżną i latarnię morską, a następnie rusza w głąb lądu. W drugiej misji komandosi docierają do miasteczka Saint-Omer, w którym ratują przed egzekucją agentkę francuskiego ruchu oporu, swoją informatorkę. Dzięki uzyskanym od niej informacjom, żołnierze docierają cywilną łodzią na miejsce katastrofy pocisku. Okazuje się jednak, że oddziały niemieckie dotarły tam wcześniej i usunęły ze skorupy rakiety najistotniejsze elementy. Aby wyprzedzić konwój, który przewozi system naprowadzający pocisku, komandosi udają się na zdradzieckie mokradła, prowadzeni przez psa miejscowego drwala, który zna bezpieczną drogę przez bagna. Po dotarciu do miasteczka, przez które wiedzie trasa niemieckiej kolumny, i wyprzedzeniu jej o kilkanaście minut, Brytyjczycy ustawiają zasadzkę, w którą wciągają nieprzyjacielski konwój i niszczą go, a po odzyskaniu systemu naprowadzającego wycofują się w stronę najbliższego lotniska. Ewakuacja jednak nie udaje się, bo samolot Westland Lysander, który miał odebrać komandosów, zostaje zestrzelony przez niemieckie działo przeciwlotnicze.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Soldiers: Ludzie honoru · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.