Stworzone one były z blach stalowych, pierwsza powłoka miała grubość 5 cm, a wagę 394,96 tony, zaś druga (wewnętrzna) ważyła 62 tony, miała 25 cm szerokości i 50 cm wysokości. Do poruszania się w płaszczyźnie poziomej służyło umocowane na tyle rufy prostopadłe koło sterowe, które działało za pomocą linowych przekładni, natomiast w płaszczyźnie pionowej poruszany był za pomocą dźwigni. Sternik kierował statkiem w oszklonej klatce, wystającej z górnej części kadłuba, zaopatrzonej w soczewkowe szyby stworzone z kryształowego szkła o grubości 21 cm w środku soczewki. Za klatką tą umieszczony był silny reflektor elektryczny, oświetlający morze w promieniu pół mili. Kabina ta miała wymiary ok. 1,83 m x 1,83 m. Na górnej platformie statku znajdował się właz, a drabinka służąca do wchodzenia na statek w razie potrzeby była pod napięciem elektrycznym. Nautilus co dobę wynurzał się na powierzchnię, by napełnić zbiorniki powietrzem za pomocą pomp (maksymalny czas przebywania pod wodą, po wykorzystaniu wszystkich rezerwowych zbiorników wynosił tydzień).