Dno studni zamyka poziomy korytarz. W kierunku północno-wschodnim dno opada dalej, ale niewielka szerokość szczeliny uniemożliwia dalszą penetrację. W kierunku południowo-zachodnim szczelina poprzez „zaciski” („ZIII” i pionowy „ZI”) doprowadza od kolejnej studni, tym razem 12-metrowej. Powstała ona na 60-70 centymetrowej szczelinie i doprowadza do dna jaskini. Nad studnią znajduje się rozgałęziony „komin”, kończący się ok. 5 m poniżej powierzchni.
Jaskinia posiada ubogą szatę naciekową, występującą w niższych jej partiach (polewy i niewielkie stalaktyty). Szczególnie ciekawą formą jest Kropielnica w Szerokiej Salce. Dno wyściela rumosz skalny. W jaskini obserwowano 5 nietoperzy – podkowców małych.
Jaskinia została odkryta dopiero w 1970 roku. Najniższe partie zostały zdobyte i poznane 16 września 1973 r., 10 lutego 1996 r. odkryto najnowsze partie jaskini.
Przypisy Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, .
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej Kategoria:Jerzmanowice (województwo małopolskie)