Podczas pierwszego powstania śląskiego wchodził w skład Komitetu Pomocy dla Górnoślązaków. Na konferencji pokojowej w Paryżu w 1919 był ekspertem delegacji polskiej zajmującym się zagadnieniami geograficznymi i etnograficznymiEugeniusz Romer, Pamiętnik Paryski 1918–1919. Przypisy Andrzej Garlicki, Ryszard Świętek, t. I Wrocław 2010, s. 25..
Od 7 lipca 1926 do 30 września 1926 piastował urząd Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w rządach Kazimierza Bartla.
Naukowo zajmował się zagadnieniami geografii i statystyki. W 1918 opracował pracę Geografia ziem dawnej Polski. Od 1919 wykładał geografię ekonomiczną w Wyższej Szkole Handlowej (WSH), a po zmianie nazwy uczelni na Szkołę Główną Handlową (SGH) także geografię polityczną. Od 1925 do 1940 był członkiem Senatu WSH/SGH. W latach 1929–1931 pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Handlowej, a do 1933 był prorektorem tej uczelni.
Podczas okupacji niemieckiej wykładał w konspiracyjnej SGH.
Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 343-1-5).
Życie prywatne Był mężem Heleny Sujkowskiej, ojcem Bogusława Sujkowskiego i Zbigniewa Leliwy-Sujkowskiego.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz.