Faktura elektroniczna zwykła – dokument w formacie elektronicznym (np. PDF, JPG), przesyłany drogą mailową lub udostępniany w strefie/portalu klienta. Do jej stosowania wymagana jest akceptacja odbiorcy. Musi ona spełniać wymogi integralności treści i autentyczności pochodzenia. Faktura ustrukturyzowana (KSeF) – faktura wystawiona w formacie XML, która posiada unikatowy numer identyfikacyjny przydzielony w systemie centralnym (Krajowy System e-Faktur). W tym modelu dokumentem wiążącym nie jest plik wizualny, lecz wpis w bazie danych Ministerstwa Finansów.

Historia i podstawy prawne W 2005 roku weszło w życie rozporządzenieRozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur () (uchylone)., które dało możliwość wystawiania, przesyłania i przechowywania faktur w formie elektronicznej. Do końca 2013 r. obowiązywało Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej ().