Bel – logarytmiczna jednostka miary wielkości ilorazowych, oznaczana symbolem B, będąca wielkością bezwymiarową (liczbą niemianowaną), sygnalizującą użycie miary ilorazowo-logarytmicznej. Najpopularniejszą jednak jednostką, posiadającą szersze zastosowanie, jest jej podwielokrotność, czyli decybel. Jednostkę bel stosuje się zwłaszcza w tych dziedzinach, gdzie ma się do czynienia z detekcją lub pomiarem wpływu sygnału czy zjawiska na układy biologiczne (głośność, moc akustyczna źródła, stopień wzmocnienia sygnału itp.), reagujące na sygnały zgodnie z prawem Webera-Fechnera, czyli w sposób nieliniowy. Zawsze określa się przy tym pewien poziom odniesienia, w stosunku do którego obliczany jest iloraz, np. w przypadku wielkości akustycznych poziomem odniesienia jest zazwyczaj próg słyszalności, który wynosi 10−12 W/m².
Jednostka bel jest nazwana na cześć A.G. Bella.
Wzór W wypadku pomiaru mocy, co jest często realizowane w elektronice, wzór ma postać:
gdzie: – moc odniesienia, – dana moc.
Zamiast jednostki bel stosuje się najczęściej wcześniej wspomnianą jednostkę podwielokrotną, noszącą nazwę decybel (dB), przy czym zastosować można również iloraz dowolnych innych wielkości fizycznych, charakteryzujących pewien układ.