Wachowicz proponował na tej konferencji aby nie traktować Związku Radzieckiego jako wroga, powołać rząd w kraju, a emigracja – jego zdaniem – winna być jedynie zewnętrzną reprezentacją krajowego rządu, nie dopuścić do rozbicia ruchu socjalistycznego w Polsce. Wachowicz krytykował zwłaszcza wrogi stosunek do komunistów i Związku Radzieckiego. Zaprotestował także przeciwko stawianiu na jednej płaszczyźnie Związku Radzieckiego i Niemiec hitlerowskich. Nie zgodził się również z decyzją zawieszenia działalności PPS oraz pominięciem w centralnym kierownictwie konspiracyjnym ruchu socjalistycznego działaczy lewicy. Poglądy Wachowicza podzielał reprezentant organizacji krakowskiej (prawdopodobnie Józef Cyrankiewicz – „Rot”).

W tym czasie, terenie okupacji niemieckiej funkcjonowało szereg drobnych grup skupionych wokół działaczy dawnego PPS – grupa „Barykada Wolności” (założona przez Stanisława Dubois), grupa skupiona wokół Norberta Barlickiego i Adama Kuryłowicza, żoliborska Adama Próchnika, organizacja „Gwardia” współdziałająca z Organizacją „Wolność”, pozostawione poza PPS-WRN.