Czyż Komuna Paryska przetrwałaby choćby dzień gdyby nie użyła władzy uzbrojonych ludzi przeciwko burżuazji?” „[Klasa pracująca] musi działać w taki sposób by duch rewolucyjny nie osłabł wkrótce po zwycięstwie. Wprost przeciwnie, musi się on utrzymywać jak najdłużej. Dlatego tak zwane wybryki, jak rzucanie na żer zemsty tłumu jednostek i budynków, z którymi wiążą się nienawistne wspomnienia, muszą nie tylko być tolerowane, ale ich kierunkiem należy sterować i nadawać im właściwy kierunek”. Stan dyktatury proletariatu miał być przejściowy, a po jego zaprowadzeniu wszystkie klasy miały być zniesione (co w rzeczywistości nigdy nie nastąpiło)„Istnienie klas związane jest po prostu z określonymi, historycznymi walkami w rozwoju produkcji, po drugie, że walka klasowa z konieczności prowadzi do dyktatury proletariatu, po trzecie, że dyktatura ta stanowi tylko przejście do zniesienia wszystkich klas i do społeczeństwa bezklasowego” .
Za przykład dyktatury proletariatu Marks stawiał Komunę Paryską.