W latach 1881–1903 do Palestyny napłynęła pierwsza fala żydowskich emigrantów. Była to tzw. Pierwsza Alija.
thumb|left|Druga Alija w 1912 Druga Alija przybyła do Palestyny w latach 1904-1913. W 1914 roku w Palestynie istniały już 43 żydowskie kolonie rolnicze, z czego 14 było kibucami.
Pod władzą Brytyjczyków thumb|left|Generał Edmund Henry Hynman Allenby wkracza do Jerozolimy – 1917 rok
Podczas kampanii synajsko-palestyńskiej I wojny światowej, pod koniec 1917 roku tereny Palestyny zajęły wojska brytyjskie. Tym samym Wielka Brytania przejęła pełną kontrolę wojskową nad Palestyną.
Po zakończeniu wojny w 1918 roku pojawiły się spory w kwestii przyszłości Palestyny. Wobec braku zdecydowania zachodnich mocarstw, na Bliskim Wschodzie powstały: Francuski Protektorat (Syria i Liban) oraz Brytyjski Protektorat (Palestyna, Transjordania i Irak).
Osadnictwo żydowskie w Palestynie
W latach 1919–1923 do Palestyny przybyła kolejna fala żydowskich imigrantów (Trzecia Alija).
Mandat brytyjski nad Palestyną thumb|Palestyna 1920 thumb|Palestyna 1924 thumb|Palestyna 1946
1 lipca 1920 roku oficjalnie Palestyna przypadła Wielkiej Brytanii, na mocy traktatu pokojowego z Turcją, jako terytorium mandatowe.
Zaczął się okres brytyjskiej administracji cywilnej w Brytyjskim Mandacie Palestyny.