thumb|Henryk Flame, ps. „Bartek” Armia Czerwona wkroczyła do Bielska 10 lutego 1945 r., po walkach z wojskami niemieckim w Hałcnowie i na wschodnich peryferiach miasta (Lipnik). Na wiosnę tego roku na terenie miasta (z którego prawobrzeżnej części 12 czerwca ponownie wydzielono miasto Biała Krakowska) i jego najbliższych okolic rozpoczęło swoją działalność podziemie antykomunistyczne.
Już w marcu w Mikuszowicach, Komorowicach oraz Hałcnowie rozpoczęły działalność małe oddziały identyfikowane z ruchem oporu Armii Krajowej. Oddziały te nie działały zbyt długo na tym terenie oraz nie odnosiły większych sukcesów. Wielu żołnierzy wyjechało z miasta jeszcze w pierwszej połowie 1945 r.
Miejsce AK zajęły Narodowe Siły Zbrojne (NSZ). Wiosną 1945 r. aktywował się oddział Henryka Flame, ps. „Bartek”, który podlegał VII okręgowi NSZ. 2 stycznia 1945 roku żołnierze oddziału NSZ Flamego, wypełniając dyrektywy kierownictwa, wstąpili do MO. Cała grupa zdezerterowała 5 maja 1945 roku z zamiarem utworzenia w okolicy oddziału partyzanckiego. Oddział ten należał do najlepiej zorganizowanych i wyposażonych na Śląsku Cieszyńskim. Składał się z szesnastu grup leśnych, działających głównie w Beskidzie Śląskim. Należeli do niego zarówno żołnierze AK, byli milicjanci, jak i młodzież. Jedną z głównych baz rekrutacyjnych oddziału była wieś Komorowice.