200px|thumb|Grób Jana Dębskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Jan Michał Dębski (ur. 4 grudnia 1889 w kolonii Mirzec w powiecie iłżeckim, zm. 5 sierpnia 1976 w Warszawie) – polski polityk ruchu ludowego, chemik, pedagog, publicysta.
Życiorys Syn urzędnika gminnego i kierownika zakładu metalurgicznego w Ostrowcu Świętokrzyskim Michała Dębskiego oraz Felicji z Kwiatkowskich.
W 1897 r. rozpoczął naukę w prywatnej szkole Karola Ludwika Lorentza w Radomiu, a po jej likwidacji uczył się w latach 1901-1908 w Radomskiej Miejskiej Szkole Handlowej. Uczestnik strajków w okresie rewolucji 1905 r., działacz ZMP „Zet”.
W 1908 r. Dębski zdał maturę i rozpoczął naukę akademicką. Studiował na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym i następnie na Wydziale Technicznym Uniwersytetu w Liège. Prezes Zjednoczenia Młodzieży Polskiej w Leodium oraz prezes Bratniej Pomocy Studentów Polskich w Belgii. W latach 1913-1914 prezes Zjednoczenia Młodzieży Polskiej.
W trakcie I wojny światowej był nauczycielem oraz czołowym organizatorem szkolnictwa w Radomiu i Chełmie. Należał do Polskiego Organizacji Wojskowej, a od 1918 roku do Związku Patriotycznego.