Wit Stwosz jako grafik Do dzisiejszych czasów zachowało się tylko 10 dzieł. Niemniej poświadczają o wszechstronnej twórczości graficznej, oprócz drzeworytów, miedziorytów, Stwosz preferował m.in. technikę suchej igły. Tematyka rycin oscyluje wokół różnorodnych wątków religijnych. Tak więc znamy ryciny z wizerunkami Świętej Genowefy oraz Matki Bożej (Maria z owocem granatu). Ponadto znamy ryciny ukazujące sceny z Ewangelii (Chrystus i żona cudzołożna), oraz wybrane wątki pasyjne (Opłakiwanie). Przedstawienia hagiograficzne reprezentują dwie ryciny (Ścięcie Św. Jakuba, Męczeństwo Św. Katarzyny). Obecny jest również wątek rodzajowy który przejawia się w scenach religijnych takich jak Maria w alkierzu, czy Święta Rodzina, w których widać zainteresowanie architekturą wnętrza. Z kolei Głowica gotycka potwierdza studyjną obserwację detalu architektonicznego. Od strony formy, kompozycji, Stwosz starał się ukazać każde dzieło inaczej, zachowując jedynie niewielkie analogie w m.in. pozach, układach draperii szat, mimice postaci itp. To może być kluczem do odpowiedzi iż w jego rycinach znajdujemy związki z jego rzeźbami. Trudno jest określić kiedy Stwosz zajął się tą gałęzią twórczości. Opinia naukowa najczęściej lansuje pierwsze lata XVI wieku za czas powstania grafik.