Mack został następnie w maju przeniesiony do Floty Śródziemnomorskiej w Aleksandrii, zostając 14 lipca 1940 dowódcą 14 Flotylli Niszczycieli (od lipca ponownie jego okrętem flagowym był „Jervis”). Jego flotylla brała aktywny udział w działaniach przeciw flocie i żegludze włoskiej oraz osłonie konwojów na Maltę i działań głównych sił floty na wschodnim Morzu Śródziemnym. Brał m.in. udział w bitwie pod Matapanem w marcu 1941, za co został 3 lutego 1942 wymieniony w raporcie (Mentioned in Despatches, MID). Od 8 kwietnia 1941 cztery niszczyciele pod jego dowództwem utworzyły Zespół K, operujący z Malty, który 16 kwietnia 1941 zatopił włoski konwój 5 statków i 3 niszczyciele eskorty, przy stracie jednego własnego u wybrzeża Tunezji (tzw. konwój Tarigo). 14 Flotyllą Mack dowodził w dalszych akcjach do 19 marca 1942.

Od 6 maja 1942 do 15 lutego 1943 Mack był dowódcą pancernika HMS „King George V”. W styczniu 1943 awansował na stopień kontradmirała.

Zginął 29 kwietnia 1943 w katastrofie lotniczejDon Kindell, Casualty Lists of the Royal Navy and Dominion Navies, World War 2 w serwisie naval-history.net.