W 1962 został wikariuszem parafii Najświętszego Zbawiciela i Wszystkich Świętych w Dobrym Mieście, z zadaniem obsługi duszpasterskiej grekokatolików dobromiejskim, reszelskich i pieniężeńskich.
Jesienią 1967 został urlopowany z diecezji warmińskiej i ze względów zdrowotnych przeniesiony do Przemyśla. Podjął tamże aktywną współpracę z księdzem mitratem Bazylim Hrynykiem. W greckokatolickiej parafii katedralnej św. Jana Chrzciciela (potem Serca Pana Jezusa) w Przemyślu był kolejno wikariuszem-substytutem, wikariuszem-kooperatorem, wikariuszem-ekonomem, wreszcie od 1985 proboszczem. Posługę duszpasterską niósł wspólnotom grekokatolików m.in. w Komańczy, Kulasznem, rodzinnej Rzepedzi, Ustrzykach Dolnych, Nowicy, Przysłopie, Uściu Gorlickim, Łosiu, Pętnej-Mustałowie, Jarosławiu, Chotyńcu. Przyczynił się do budowy kościoła w Komańczy. Po uzupełnieniu studiów na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (licencjat teologii w 1975) był rektorem Wyższego Seminarium Duchownego dla kleryków obrządku greckokatolickiego (1982–1991), mieszczącego się w siedzibie Lubelskiego Wyższego Seminarium Duchownego. Wcześniej (od 1969) pełnił funkcję prefekta greckokatolickich seminarzystów w lubelskim seminarium.