budowanie narracji filmu. Tworzenie efektów wizualnych korzystających z animacji 3D i 2D, w tym: cyfrowego makijażu, kostiumów i scenografii. Andy Serkis jest przykładem aktora motion capture grającego postacie wykreowane cyfrowo (np. Gollum w trylogii Władca Pierścieni). Innym przykładem jest film Gladiator (2000), gdzie ze względu na śmierć aktora Olivera Reeda należało w niezagranych przez niego scenach wykreować jego postać cyfrowo. Tworzenie cyfrowych „dobudówek” w scenografii jest również powszechną praktyką, pozwalającą na uwiarygodnienie przedstawianej historii i np. przedstawianego obrazu danej epoki historycznej (przykładami mogą tu być znów Gladiator oraz polski film Jack Strong). Cyfrowa kompozycja: łączenie w jedną całość materiałów nagranych na planie zdjęciowym, stworzonych komputerowo na potrzeby filmu oraz pozyskanych ze specjalnych bibliotek gromadzących materiały do wielokrotnego wykorzystania (tzw. stock footage). Udźwiękowienie: sound design (w tym foley), montaż dźwięku, postsynchronizacja. Stworzenie ścieżki muzycznej, która ma docelowo zastąpić wykorzystywany roboczo temp track. Korekcja barwna: zniwelowanie niedociągnięć kolorystycznych obrazu oraz nadanie mu pożądanego stylu wizualnego. Ostateczny transfer materiałów oraz wykonanie kopii wzorcowej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Technika filmowa Kategoria:Technika telewizyjna