Karol XII Gdy Karol XII wrócił z Turcji do Stralsundu, Görtz odwiedził go jako pierwszy i został jego ministrem lub „wielkim wezyrem”, jak Karol XII wolał go nazywać. Sam niezwykle śmiały Görtz był zafascynowany heroizmem wojennym króla. Był jedynym doradcą króla, który uważał, że Szwecja wyczerpana wojną północną nadal jest zdolna do walki i zwycięstwa.
Plenipotent Królestwa Szwecji Pozycja Görtza była niecodzienna; nie był szwedzkim poddanym, lecz był też niemal dyktatorem, odpowiedzialnym jedynie przed królem. Jego sposób prowadzania spraw finansowych był rewolucyjny. Kazał bić miedziane żetony, by wywołać dewaluację pieniądza, co miało pozwolić na znalezienie pieniędzy na wojnę. W tym celu powstała tak zwana „Deputacja Zakupów”. Karol XII podczas nieobecności „wezyra” w Szwecji wybił zbyt wiele monet, co doprowadziło do niepokojów społecznych.
W 1717 został przejściowo zaaresztowany w Holandii przez Duńczyków (hr. Heinrich Reventlow) i Holendrów.
Gdy w 1718 roku „system Görtza” zaczął się walić, powszechnie znienawidzono go w Szwecji, na równi z tyrańskimi posunięciami króla nie potrafiącego pogodzić się z przegraną wojenną i zmuszającego Szwedów do wyrzeczeń ponad siły.