thumb|240px|Edmund Wilkosz thumb|240px|Polski Cmentarz Wojenny na Monte Cassino thumb|240px|Cmentarz w Oświęcimiu Edmund Andrzej Wilkosz (ur. 30 listopada 1912 w Oświęcimiu, zm. 18 maja 1944 pod Monte Cassino) – harcmistrz, podporucznik piechoty Polskich Sił Zbrojnych, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława i Elżbiety. Mieszkał w Babicach koło Oświęcimia. Po ukończeniu szkoły powszechnej naukę kontynuował w Prywatnym Gimnazjum Koedukacyjnym im. ks. Stanisława Konarskiego przy ul. Zatorskiej w Oświęcimiu (dzisiejsze Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Konarskiego w Oświęcimiu), które ukończył w 1931. Po maturze rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Absolutorium, po którym zaczął pisać pracę magisterską, uzyskał w 1936. Po ukończeniu studiów podjął pracę jako urzędnik w starostwie powiatu stryjskiego, gdzie pracował do 18 września 1939.
Działalność w harcerstwie Pasją E. Wilkosza było harcerstwo, w którym intensywnie działał od lat szkolnych. Do Związku Harcerstwa Polskiego wstąpił 1 lutego 1929, zostając członkiem zastępu "Szarych Żubrów" w 1. Męskiej Drużynie Harcerskiej (1 MDH) im. ks. Józefa Poniatowskiego w Oświęcimiu.