Wobec Albańczyków mieszkających w Kosowie Milošević prowadził antymuzułmańską politykę, opartą na pseudonaukowych poglądach. Milošević głosił, że Muzułmanie z natury są skłonni do spiskowania i zdrady. 11 czerwca 1987 roku Milošević zaprezentował projekt nowej konstytucji Serbii, znoszącej dotychczasowy status Kosowa i Wojwodiny. W wyniku nagonki na władze w Wojwodinie i zorganizowaniu wieców poparcia dla Miloševicia w Nowym Sadzie, Prezydium Wojwodiny oficjalnie poparło projekt nowej konstytucji. Plany centralizacji Serbii spotkały się ze sprzeciwem ze strony Albańczyków. 17 listopada 1989 z Trepčy wyruszył marsz górników. Protestujący kierowali się w stronę Prisztiny, w obronie Azema Vllasiego i Kaqushy Jashari, przywódców Albańczyków w Kosowie. Do marszu dołączyli robotnicy i studenci. Według szacunków podawanych przez belgradzkie media, w marszu wzięło udział ok. 100 tys. osób. W odpowiedzi Milošević zorganizował wiec poparcia dla jego polityki. Na wiecu z 19 listopada pojawiło się ok. 300 tys. osób. W styczniu 1989 Milošević wybrał Momira Bulatovicia na lidera Związku Komunistów Czarnogóry. Bulatović, jako lojalny polityk wobec Miloševicia, zagwarantował utrzymanie więzi Czarnogóry z Serbią.