Bogusław Leśnodorski (ur. 27 maja 1914 w Krakowie, zm. 1 lipca 1985 w Warszawie) – polski historyk ustroju i myśli politycznej, profesor nauk prawnych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Warszawskiego. Członek Polskiej Partii Socjalistycznej w latach 1947–1948, członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w latach 1948–1985Spętana akademia, Polska Akademia Nauk w dokumentach władz PRL. Materiały partyjne 1950–1986, t. II, wybór, wstęp i opracowanie Patryk Pleskot, Tadeusz Paweł Rutkowski, Warszawa 2012, s. 98..
Życiorys Urodził się 27 maja 1914 w Krakowie, w rodzinie Gustawa i Marii z Owińskich (1882–1969)Bogusław Jan Leśnodorski M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-07-22].. Jego starszym bratem był Zygmunt, a szwagierką Aleksandra. W 1932 ukończył III Gimnazjum im. Jana Sobieskiego w Krakowie, w którym nauczał jego ojciec. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, który ukończył w 1936. Podczas studiów należał do Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej oraz działał w Towarzystwie Biblioteki Słuchaczy Prawa UJ. Po studiach podjął aplikację adwokacką u mecenasa Bronisława Drozdowskiego oraz został asystentem w Katedrze Historii Ustroju Polski UJ.